طراحی پاویون آب در معماری معاصر یکی از شاخه‌های خلاقانه و تجربی به شمار می‌رود، محلی که ارتباط بین فضا، عناصر طبیعی و تجربی انسانی برجسته می‌شود. پاوی‌ها به عنوان سازه‌های موقت یا دائمی، علاوه بر ایجاد کارکردهای عملکردی، به عنوان ابزاری برای میان معماری، محیط و هنر می‌سازند. پروژه depA در پورتو، واقع در محوطه موزه و پارک Serralves، نمونه‌ای از شاخص‌های این نوع طراحی است.

برربرربررسی طراحی پاویون آب در پورتو

طراحی پاویون آب، با مساحتی 35 متر مربع و طراحی چندضلعی بر روی فرم‌های موجود در ساختمان موزه، نمونه‌ای از فرم‌های خلاقانه تلفیق، انعکاس و محیط طبیعی است. مجموعه سازه با آب و انعکاس محیط پیرامونی، تجربه‌های منحصر به فرد برای بازدیدکنندگان می‌کند و می‌دهد که چگونه طراحی پاویون آب می‌تواند ترکیبی از معماری، هنر و طبیعت باشد.

 © خوزه کامپس title =

معرفی پروژه depA و بستر طراحی

پروژه طراحی پاویون آب depA در سال ۲۰۱۷ توسط تیم معماری depA، متشکل از کارلوس آزوودو، جوو کریستومو، لوئیس سوبرال، میگوئل سانتوس، سارا پونتس، مارگاریدا لایتئو، انجیل مایرلز و هوگو سوبروز طراحی شد. این پاویون در محوطه موزه Serralves در پورتو قرار دارد و هدف آن ایجاد یک فضای داخلی بین بازدیدکنندگان، آثار هنری و محیط طبیعی پارک است.

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد پروژه، استفاده از ساختمان موزه و پارک به عنوان مواد خام طراحی است. فرم چندضلعی پاویون از طرح‌های موزه استخراج شده و ماتریس شش‌ضلعی کلاسیک آن، در مکان‌های مختلف پارک بازتولید شده است. این طرح به پاویون اجازه می‌دهد که هم با محیط پیرامونی همخوانی داشته باشد و هم هویت مستقل خود را حفظ کند.

  
 © خوزه کامپس title =

فرم و هندسه پاویون

پیکربندی چندضلعی مقعر پاویون، پایه‌ای برای ایجاد یک فضای محیط‌پذیر و محیط‌پذیر فراهم می‌کند. در مرحله دوم طراحی، زمانی که پاویون در پارک نصب شد و تغییرات اصلی آن اعمال شد، شکل اصلی از منبع اصلی جدا می‌شود و هویت خود را پیدا می‌کند.

این هندسه چندضلعی نه تنها از نظر بصری جذاب است، بلکه باعث هدایت جریان حرکت بازدیدکنندگان می‌شود و فضایی منحصربه‌فرد ایجاد می‌کند. بازتاب فرم‌ها در آب و محیط آن با نور محیط، تأثیر بصری و احساسی قوی دارد و تجربه بازدید از پاویون را به یک تجربه چندحسی تبدیل می‌کند.


 طرح محل

محل پاویون با آب

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های پروژه depA، قرارگیری آن در بالای دریاچه‌ای کوچک در پارک Serralves است. این موقعیت امکان مستقیم پاویون با آب را فراهم کرده است. شیشه‌های تاریک و انعکاسی پاویون، نه تنها محیط اطراف را در خود بازتاب می‌دهند، بلکه حس تداوم بین پاویون و طبیعت پیرامونی را تقویت می‌کنند.

  1. آب به عنوان یک عامل فعال در طراحی پاویون عمل می‌کند. این به دو شکل رخ می دهد:
  2. انعکاس آب بر روی سطوح شیشه‌ای و ایجاد جلوه‌های بصری متحرک.
  3. تغییر شکل و دید بازدیدکنندگان نسبت به محیط، با توجه به بازتاب نور و حرکت آب.

این تجربه باعث می‌شود که طراحی پاوی آب نه تنها به عنوان یک سازه، به عنوان یک تجربه فضایی و حسی برای بازدیدکنندگان عمل کند.

  
طراحی پاویون آب

نور و رنگ در طراحی پاویون

استفاده از رنگ، نور و انعکاس، یکی دیگر از عناصر مهم در طراحی پاویون آب است. فضای داخلی پاویون به اندازه کافی خنثی طراحی شده است تا امکان نمایش آثار هنری و فیلم‌ها فراهم شود، در حالی که انعکاس نور طبیعی و رنگ‌های محیطی، بازدیدکننده را چندبرابر می‌کند.

این نشان می‌دهد که چگونه پاویون آب را می‌توان از زیبایی‌شناسی، عملکرد و تجربه استفاده کرد. طراحی نور و رنگ به گونه‌ای است که بازدیدکنندگان در یک محیط پویا حضور دارند و همزمان آرام را تجربه می‌کنند.

  
 طرح

نقش هنر در پاویون depA

پروژه depA علاوه بر ایجاد فضایی برای محیط با طبیعت، آثار هنری نیز هستند. آثار هنری مانند O Peixe و Jonathas de Andrade، با توجه به موقعیت و ارتباط آن‌ها با آب و بازدیدکننده، به تجربه فضایی پاویون در عمق می‌بخشند.

این ترکیب معماری و هنر نشان می‌دهد که پاویون آب می‌تواند محیطی چندوجهی داشته باشد که علاوه بر عملکرد معماری، به عنوان بستری برای تجربه هنری و فرهنگی نیز عمل می‌کند.

  
 © خوزه کامپس title =

متریال‌ها و فناوری ساخت

پاویون depA با استفاده از شیشه‌های انعکاسی و مواد مقاوم در شرایط شرایط محیطی طراحی شده است. فناوری ساخت این سازه به گونه‌ای است که فرم پذیرنده است و استحکام سازه‌های را با هم ترکیب می‌کند.

همچنین، ساخت پاویون با دقت بالا و استفاده از تکنیک‌های نوین، امکان ایجاد فرم‌های پیچیده چندضلعی و با آب را فراهم کرده است. این امر مهم متریال و تکنولوژی در طراحی پاویون آب را نشان می‌دهد، مکانی که مصالح و مهندسی با هم تلفیق می‌شوند تا تجربه‌ای را برای بازدیدکننده ایجاد کنند.

تجربه بازدیدکنندگان و اثر محیطی

پاویون depA تجربه‌های همهجانبه ایجاد می‌کند. بازدیدکنندگان علاوه بر مشاهده فرم‌ها و انعکاس‌ها، مستقیم با محیط و آثار هنری دارند. انعکاس آب، نور و رنگ، بازدیدکنندگان و دید آن‌ها نسبت به محیط، همه ترکیبی از تجربه حسی، بصری و فضایی را به شکل می‌دهد.

این تجربه نشان می‌دهد که طراحی پاویون آب می‌تواند از یک سازه‌ای باشد و به ابزاری برای ایجاد ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و هنری تبدیل شود.

تحلیل معماری و نوآوری

پروژه depA نمونه‌ای از نوآوری در معماری معاصر است، جایی که فرم، محیط طبیعی و هنر با هم تلفیق می‌شوند. انتخاب فرم چندضلعی بنا بر ساختمان موزه، ساختمان با آب و انعکاس محیط، و ایجاد فضای آثار هنری، همگی نشان‌دهنده‌های جامع در طراحی پاویون هستند.

این نمونه پروژه از نحوه استفاده از طراحی پاویون آب برای ایجاد یک سازه تجربی است که هم عملکردی دارد و هم احساسی عمل می کند.

جمع بندی:

پروژه depA در پورتو، نمونه‌ای برجسته از طراحی پاویون آب است که میان معماری، محیط طبیعی و هنر را به شکل خلاقانه نمایش می‌دهد. از فرم چندضلعی، استفاده از فناوری ساخت نوین، انعکاس آب و نور، و جایگاه هنری پاویون، تجربه‌های منحصر به فرد برای بازدیدکنندگان ایجاد شده است.

این پروژه نشان می‌دهد که پاویون‌ها می‌توانند بیشتر از یک سازه موقت یا تزئینی باشند و به ابزاری برای ایجاد تجربه‌های فضایی، حسی و فرهنگی تبدیل شوند. برای معماران و طراحان داخلی و شهری، پاویون آب نمونه های الهام بخش است که نشان می دهد چگونه می توانم معماری، هنر و طبیعت را به هم پیوند داد.